ဘုရားကယ္ေတာ္မူပါ

(၁)
 သာဝတၳိနိဒါနံ။ ဧကမႏၲံ  ဌိတာ ေခါ သာ ေဒဝတာ ဘဂဝႏၲံ ဂါထာယ အဇၩဘာသိ –
‘‘အရေည  ဝိဟရႏၲာနံ, သႏၲာနံ ျဗဟၼစာရိနံ;။
ဧကဘတၱံ ဘုၪၨမာနာနံ, ေကန ဝေဏၰာ ပသီဒတီ’’တိ။။
‘‘အတီတံ နာႏုေသာစႏၲိ, နပၸဇပၸႏၲိ နာဂတံ။
ပစၥဳပၸေႏၷန ယာေပႏၲိ, ေတန ဝေဏၰာ ပသီဒတိ။
‘‘အနာဂတပၸဇပၸါယ, အတီတႆာႏုေသာစနာ။
ဧေတန ဗာလာ သုႆႏၲိ, နေဠာဝ ဟရိေတာ လုေတာ’’တိ။။(သံယုတ္ပါဠိေတာ္၊ ၁၊ ၅ )

ျမတ္စြာဘုရား သာ၀တၳိၿမိဳ႕ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္မွာ သီတင္းသုံးစဥ္က နတ္သားတစ္ေယာက္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့တယ္၊ ``ေတာမွာလည္း ေနၾကတယ္၊ တစ္ထပ္တည္းသာလွ်င္ ဘုဥ္းေပးၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားရဲ႕ အဆုံးအမျဗဟၼစရိယကို ျငိမ္သက္ေအးခ်မ္းစြာ က်င့္ေနၾကတဲ့ တပည့္ရဟန္းေတြဟာ ကိုယ္ေရအဆင္းဟာ ၾကည္လင္သန္႔ရွင္းလွပါတယ္၊ အဲဒါ ဘာ့ေၾကာင့္ပါလဲ``တဲ့။ ဒီေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ``အသင္နတ္သား  ငါဘုရားရဲ႕ တပည့္သား ရဟန္းေတြဟာ အတိတ္ကိုလည္း မလြမ္းဆြတ္ၾကဘူး၊ အနာဂတ္ကိုလည္း မေမွ်ာ္လင့္ၾကဘူး၊ ပစၥဳပၸန္မွာဘဲ တည့္တည့္ထားၿပီး မွ်တေနၾကတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ကိုယ္ေရအဆင္းဟာ ၾကည္လင္သန္႔ရွင္းလွပါတယ္`` ``လူမိုက္ေတြကေတာ့ အနာဂတ္ေမွ်ာ္ကိုးရတာနဲ႕ အတိတ္ကိုလြမ္းဆြတ္ရတာနဲ႕ ရိတ္ျဖတ္ထားတဲ့ က်ဴ႐ိုးအစိမ္းလုိ ေျခာက္ခမ္းေနၾကတယ္``လုိ႔ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက ေျဖဆုိေတာ္မူခဲ့တယ္။
ျမတ္စြာဘုရား ကယ္ေတာ္မူပါ၊ တပည့္ေတာ္ကား ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္မွာ မွ်တခ်င္ေပမယ့္ အတိတ္ကို လြမ္းဆြတ္ရအုံးမယ္၊ အနာဂတ္ကိုလည္း ေမွ်ာ္ကိုးရအုံးမယ္၊ တပည့္ေတာ္ကို ခဏတာမွ်ေတာ့ လူမိုက္လုပ္ခြင့္ေပးေတာ္မူပါဘုရား။