8:22 PM
Shwe Hinthar
မိတ္ေဆြႏွစ္မ်ဳိးရွိတယ္၊ လူမိတ္ေဆြနဲ႕
ရဟန္းမိတ္ေဆြေပါ့၊ ဒီေလာကမွာ မိမိကို ေပးႏိုင္ခဲတာေတြကို ေပးတဲ့သူ
စြန္႔ႏိုင္ခဲတာေတြကို စြန္႔ႏိုင္သူ လုပ္ေပးနိုင္ခဲတာေတြကို လုပ္ေပးသူ
သီးခံခက္တာေတြကို သီးခံေပးသူ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြကို ေျပာျပသူ
ကိုယ့္လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြကို လွ်ိဳ႕၀ွက္ေပးသူ ေဘးရန္ေပၚလာယင္ စြန္႔မသြားသူ
မိမိအတြက္ဆုိယင္ အသက္ကိုယ္ေတာင္ စြန္႔ႏိုင္သူ ပစၥည္းဥစၥာေတြ
ကုန္ခမ္းသြားေသာ္လည္း အထင္မေသးသူ၊ ဒီလုိ လူမ်ဳိးက လူမိတ္ေဆြ ျဖစ္တယ္။
ခ်စ္ခင္စရာ ေမတၱာဓာတ္ေတြ ကိန္း၀ပ္ေနတဲ့ ရဟန္း၊ ျမတ္ႏိုးစရာ သီလဂုဏ္ေတြ
ရွိေနတဲ့ ရဟန္း၊ ေလးစားစရာ တည္ၾကည္မႈေတြ ရွိေနတဲ့ ရဟန္း၊ ၾကည္ညိဳစရာ
ပညာအရည္အခ်င္းေတြ ရွိေနတဲ့ ရဟန္း၊ မ်က္ႏွာမေထာက္ ေျပာစရာအျပစ္ရွိယင္
ေျပာဆုိဆုံးမတတ္တဲ့ ရဟန္း၊ ကိုယ္မွားေနလုိ႔ ေျပာယင္လည္း လက္ခံေပးႏိုင္တဲ့
ရဟန္း၊ နက္နဲတဲ့ တရားစကားေတြကို ေျပာေဟာေပးတဲ့ ရဟန္း၊ မသင့္ေလ်ာ္တဲ့
ေနရာေတြမွာ မတုိက္တြန္းတတ္တဲ့ ရဟန္း၊ လြန္ကဲျမင့္ျမတ္တဲ့ သီလကို
ေဆာက္တည္ခိုင္းတဲ့ ရဟန္း၊ သတိပ႒ာန္စတဲ့ ဘာ၀နာတရားေတြကို ပြားမ်ားခိုင္းတဲ့
ရဟန္း၊ ဒီလုိ ရဟန္းမ်ဳိးကေတာ့ ရဟန္းမိိတ္ေဆြ ျဖစ္တယ္။
သီတဂူ Study Tour အင္ဒိုနီးရွား
9 years ago
Subscribe
Follow me!
0 comments:
Post a Comment