ေရႊဟသၤာ

Wednesday, June 13, 2012

8:03 AM

Shwe Hinthar

Read more »

Saturday, April 28, 2012

စကားေကာင္းအရာ အဂၤါငါးပါး၊

10:13 AM

Shwe Hinthar

၁။ ေျပာသင့္ေသာအခ်ိန္၌ ေျပာဆိုေသာ စကား၊ ၂။ မွန္ေသာ စကား၊ ၃။ နူးညံ့ သိမ္ေမြ႕ေသာ စကား၊ ၄။ အက်ိဳးစီးပြားနွင့္စပ္ေသာ စကား၊ ၅။ ေမတၱာစိတ္ျဖင့္ေျပာေသာ စကား၊ (အဂၤုတိၳဳရ္၊ ပဥၥက၊ ျဗာဟၼဏဝဂ္၊ ဝါစာသုတ္)

Read more »

စကားေကာင္းအရာ အဂၤါေလးပါး၊

10:10 AM

Shwe Hinthar

၁။ မိမိသူတပါး နွစ္ဦးသား၏ အက်ိဳးကို ေဆာင္ေသာ စကား၊ ၂။ တရားစကား၊ ၃။ ခ်စ္နွစ္သက္ဖြယ္ေသာစကား၊ ၄။ မွန္ေသာ စကား။ သဂါထာဝဂၢ၊ ဝဂၤီသ သံယုတ္၊ သုဘာသိတသုတ္။

Read more »

၁။ မဟုတ္မမွန္ေျပာမိျခင္း။ (မုသာ ဘဏတိ) ၂။ ကုန္းေခ်ာစကား ေျပာမိျခင္း။ (ပိသုဏံ ဘဏတိ) ၃။ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကိုေျပာမိျခင္း။(ဖရုသံ ဘဏတိ) ၄ ။သိမ္ဖ်င္းေသာ စကားကို ေျပာမိျခင္း(သမၹပၸလာပံဘဏတိ) ၅။ အပါယ္ငရဲသုိ႔ က်ေရာက္ျခင္။ (အပါယံ ဒုဂၢတိ ံ ၀ိနိပါတံ နိရယံ ဥပပဇၨတိ) (ဗဟုဘာဏိသုတ္)

Read more »

လကၤာေျမက အလွျပိဳင္ပြဲ။

9:45 AM

Shwe Hinthar

တခါတုန္းက သီဟုိဠ္ကြ်န္းမွာ အလြန္သပၸါယ္ျပီး ၾကည္ညိဳဖြယ္ေကာင္းေသာ ရဟန္းငယ္ အရွင္အဘယနွင့္ ရုပ္အလြန္လွပေသာ အမတ္ၾကီးသား ရိွခ့ဲပါတယ္။ သူတို႔နွစ္ဦးက ဘယ္ေလာက္ထိလွသလဲဆိုေတာ သီဟုိဠ္ကြ်န္းက လူေတြက ကုသုိလ္ေကာင္းမူျပဳျပီး ရဟန္းနွင့္အမတ္ၾကီးသားလို ရုပ္လွရပါလို၏ဟု ဆုေတာင္းလွ်က္ ကုသုိလ္ေကာင္းမူေတြ ျပဳလုပ္ပါတယ္။ ပုဂၢိဳလ္မင္ေတာ တရားခင္ဆိုတဲ့အတိုင္းပုထုဇဥ္တို ့ပီပီ ရဟန္းကိုၾကည္ညိဳေသာသူေတြက သူတုိ့ရဟန္းဟာ အလွဆုံးဟု ယူဆထားၾကပါတယ္။ ဟုိဘက္က အမတ္ၾကီးသားဘက္က သူေတြကလည္း သူတို႔ အမတ္သားက အလွဆုံးဟု လက္ခံထားပါတယ္။ တစ္ေနေတာ့ ရဟန္းဘက္က သူေတြနွင့္ အမတ္ၾကီးသားဘက္ကသူေတြက ေတြဆုံျပီး စကားစပ္မွီစပ္ရာေျပာရင္း စကားလမ္းေၾကာင္းက ရဟန္းငယ္နွင့္ အမတ္ၾကီးသားရုပ္လွတဲ့ အေၾကာင္းဘက္သုိ႔ဦးတည္ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္။ရဟန္းငယ္ဘက္သူေတြက အမတ္ၾကီးသားဘက္လူေတြကို ငါတို ့ရဟန္းက လကၤာကြ်န္းမွ အလွဆုံးဟုေျပာတယ္။ တစ္ဘက္က အမတ္ၾကီးသားသူေတြကလည္း သူတို႔ အမတ္ၾကိးသားက အလွဆုံးဟု ျပန္ေျပာပါတယ္။ ဒီလိုနဲ စကားက အျငင္းအခုံျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီေနရမွာတင္ အမတ္ၾကီးသားဘက္က လူတစ္ေယာက္က သတၱိရိွရင္ သင္တုိ ့ရဟန္းနွင့္ ငါတိုအမတ္ၾကိးသား ဘယ္သူက ပိုလွတယ္ဆိုတာ အလွျပိဳင္ၾကမလားဟု ထျပီး စိန္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ရဟန္းငယ္ရဲ အဖ႔ြဲကလည္း ဘယ္အည့ံခံမလည္း စိန္လိုက္ေလဆိုျပိး ထပ္စိန္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ အလွျပိဳင္ပြဲမွာ သီဟုိဠ္ကြ်န္းမွာ အလြန္ထင္ရွားတဲ့ေနရာျဖစ္တ့ဲ မဟာေစတီျဖစ္ပါတယ္။ အမတ္ၾကီးသားကလည္း အ၀တ္အစားမ်ားကို အေကာင္းဆုံး ၀တ္ဆင္ျပီး ျပိဳင္ပြဲေနရာသုိ႔လာခဲ့ပါတယ္။ ရဟန္းေတာ္အဘယ၏မယ္ေတာ္ကလည္းသားေတာ္ေမာင္ရဟန္းကုိအေကာင္းဆုံးသကၤန္းကိုဆက္ကပ္ခဲ့ပါတယ္။သားေတာ္ေမာင္ရဲ့ေခါင္းကိုေျပာင္ေအာင္ကုိရိတ္ေစျပီးမယ္ေတာ္ၾကီးလွဴေသာသကၤန္းကုိဆင္ျမန္းကာ မဟာေစတီရိွရာ အလွျပိဳင္ပြဲသို႔လာခဲ႔ပါတယ္။ ယင္းအလွျပိဳင္ပြဲမွာ ဘယ္သူနိုင္တဲ့အေၾကာင္း မေျပာၾကားခင္ရဟန္းငယ္နွင့္ အမတ္ၾကီးသားတို ့ ဘယ္ကုသိုလ္ေၾကာင့္ ခုလိုလွပၾကတဲ့ဆိုတာ သူတို ့နွစ္ဦး၏ အတိတ္ဘ၀ကုိ ေျပာၾကားပရေစ။ အတိတ္ဘ၀က ရဟန္းငယ္က ေက်ာင္းထုိက္ဆရာေတာ္ၾကီးျဖစ္ခဲ့ျပီး အမတ္ၾကီးသားက ေ၀ယ်၀စၥလုပ္ေပးေနေသာ ကပၸိယၾကီးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ရဟန္းငယ္နွင့္ အမတ္ၾကီးသားတို့၏ ေနတိုင္းကုသိုလ္တစ္ခုက ေက်ာင္း၀င္းထဲက ေစတီတစ္ဆူမွာ မေထရ္ၾကီးက တံျမက္လွည္းျပိး ကပၸိယၾကီးက အမုိက္က်ဴံးေပးပါတယ္။ မေထရ္ၾကီးက ကုသုိလ္ေကာင္းမူကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ တက္တက္ၾကြၾကြေစတနာပါပါျဖင္႔ လုပ္ျပီး့ ကပၸိယၾကီးကလည္း မေထရ္ၾကီးေစခိုင္းသည္အတိုင္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ျဖင့္ အမုိက္က်ဳံးပစ္ေပးခဲ့ပါတယ္။အဲဒီ ကုသုိလ္ေၾကာင့္ မေထရ္ၾကီးက အလြန္သပၸါယ္ျပီး ၾကည္ညိဳေသာ ရဟန္းငယ္ျဖစ္ျပိး ကပၸိယၾကီးက အလြန္လွပေသာ အမတ္ၾကီးသား သူငယ္ျဖစ္လာခဲပါတယ္။ စာဖတ္သူမ်ား အတိတ္အေၾကာင္းသိျပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ “လကၤာေျမက ရုပ္အလွျပိဳင္ပြဲမွာ” ရဟန္းငယ္နွင့္ အမတ္ၾကီးသား သူငယ္တို႔ဘယ္သူနိုင္တဲ့ဆိုတာ ခန႔္မွန္းလိုရပါတယ္။ အတိတ္ဘ၀ကတုန္းက ရဟန္းငယ္သည္ အမတ္သား၏ ဆရားလည္းျဖစ္ျပီး ကုသုိလ္ေကာင္းမူတို႔ကုိ စိတ္အားထက္သန္စြာျဖင့္ ဦးးေဆာင္လွ်က္ အမတ္သားထက္ ကုသုိလ္ေကာင္းမူတို႔ကို ပိုမိုလုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဤအလွျပိဳင္ပြဲတြင္ ရဟန္းငယ္က အနိုင္ရပါေၾကာင္း ။ တံျမက္လွည္းရျခင္းအက်ိဳး (၅)ပါးလကၤာေလးကို ေရွးဆရာေတြက စီကုံးထားပါတယ္။ သူမ်ားစိတ္ၾကည္၊ ကိုယ္စိတ္ၾကည္နွင့္၊ တစ္လီနတ္ခ်စ္၊ ေရာင္လစ္ဆင္းလွ၊ ေသကာလမွာ၊ ေရာက္ရာနတ္ေျပ၊ ဤငါးေထြသည္ ၊ မွတ္ေလ တံျမက္လွည္းအက်ိဳးတည္း။ တံျမက္လွည္းရျခင္းအက်ိဳး(၅)ပါး။ ၁။ တျခားသူ၏ စိတ္ၾကည္လင္ျခင္း၊ ၂ ။မိမိ၏ စိတ္ၾကည္လင္ျခင္း၊ ၃ ။နတ္တို ့ခ်စ္ခင္ျခင္း၊ ၄ ။ အဆင္းလွပျခင္း၊ ၅ ။ေသျပိးေနာက္ နတ္ျပည္ေရာက္ရျခင္း။ (က်မ္းကိုး- ပရိ၀ါအ႒ကထာ ၊ ပဥၶက၀ဏၰနာ) ရခဲ့လွေသာလူဘ၀မွာ ကုသုိလ္ဆိုတာ ပိုက္ဆံကုန္မွ ရတာမဟုတ္ဘဲ မိမိတို႔၏ အိမ္က ဘုရားမ်ားကို ေရသပၸါယ္ျခင္း၊ ေက်ာင္းကန္းဘုရားမ်ား၌ တံျမက္လွည္းျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္ျပဳၾကပါရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ေရးသားပါသည္။

Read more »

Sunday, April 22, 2012

ဘုရားအၾကိဳက္ဆုံးပူေဇာ္နည္း

1:04 AM

Shwe Hinthar

ျမတ္စြာဘုရားကို အျခားလွဴဖြယ္ပစၥည္းေတြနွင့္ ပူေဇာ္တာထက္ အခုလို ေယာဂီတို႔ တစ္ရွဴ တစ္ရိႈက္ တရားနွင့္ ပူေဇာ္တာက ပိုမြန္ျမတ္တယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ - ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံခါနီး လူေတြ၊ နတ္ေတြ၊ ျဗဟၼာေတြက အတီးအမႈတ္ ေတြနဲ႔သီဆိုျပီး ပန္းနံ႔သာအေမႊးအၾကိဳင္ေတြနွင့္ လိုေလေသးမရိွ အခါမဲ့ပန္းေတြလဲ ပြင့္လို႔ ၊ သက္ရိွသက္မဲ့ ေတြကေတာင္ ပူေဇာ္ၾကတာ။ ဒီလိုပူေဇာ္တာေတြၾကည့္ျပီး ျမတ္စြာဘုရားက အရွင္အာနႏၵာကို ေနာက္ဆုံးမွာသြားတာက ခ်စ္သား အာနႏၵာ…… ‘ ဒီလိုပစၥည္း၀တၳဳေတြနဲ႔ ပူေဇာ္တာ ငါဘုရားကို ရိုေသေလးစားရာမေရာက္ဘူး ၊ ျမတ္နိုးေကာ္ေရာ္ ရာလဲ မေရာက္ဘူး၊ ရဟန္းျဖစ္ေစ၊ လူျဖစ္ေစ တရားနွလုံးသြင္း ရႈမွတ္ျပီး ပူေဇာ္တာကမွ အေကာင္းဆုံး ပူေဇာ္ ရာေရာက္တယ္ ’ လို႔ ေဟာထားခဲ့တာ။ ယခု ေယာဂီတို႔ ဘုရားၾကိဳက္တဲ့ ပူေဇာ္နည္းနွင့္ ပူေဇာ္ေနၾကျပီ။ ေမာင္းေထာင္ေျမဇင္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

Read more »

အရွင္ဆႏၵာဓိကရ႕ဲ ဆံုးမစာေလးပါ

12:59 AM

Shwe Hinthar

အရွင္ဆႏၵာဓိကရ႕ဲ ဆံုးမစာေလးပါ ဘယ္သူကဲ့ရဲ႕ကဲ့ရဲ႕ ဘုရားမကဲ့ရဲ႕ေအာင္ေန၊ စိတ္မွာအသိဥာဏ္နည္းရင္ ရိုင္းတယ္၊ စိတ္မွာအသိဥာဏ္မ်ားရင္ ယဥ္ေက်းတယ္။ ဆဲဆိုတာသူ႕အလုပ္ သည္းခံတာကိုယ့္တာ၀န္၊ ကဲ့ရဲ႕တာသူ႔အလုပ္ သည္းခံတာကိုယ့္တာ၀န္၊ ခ်စ္စရာေကာင္းတာသူ႔အလုပ္၊ မခ်စ္မိေအာင္သည္းခံတာကိုယ့္တာ၀န္၊ မုန္းစရာေကာင္းတာသူ႔အလုပ္၊ မမုန္းမိေအာင္သည္းခံတာကိုယ့္တာ၀န္။ စိတ္မပူေလာင္ခ်င္ရင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွမခ်စ္ပါနဲ႔၊ စိတ္မဆင္းရဲခ်င္ရင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွမမုန္းပါနဲ႔။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္စိတ္ေကာင္းရွိတယ္၊ သေဘာထားၾကီးတယ္လို႔ ယူဆထားရင္၊ ၾကီးတဲ့အျပစ္ေသးေအာင္၊ ေသးတဲ့အျပစ္ ပေပ်ာက္ေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္စြမ္းရွိရမယ္။ သူတစ္ပါးရဲ႕အမွားခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ကို အျပစ္ျမင္၊ အျပစ္တင္မယ္ၾကံတိုင္း၊ ငါ့မွာေရာ အမွားလံုး၀မရွိဘူးလား လုိ႕ ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့၊ သူတစ္ပါးရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြအေပၚ သည္းခံခြင့္လႊတ္ႏိုင္စြမ္း တိုးပြားလာမွာအမွန္ပဲ။ ဘယ္အာရုံနဲ႕ေတြ႕ေတြ႕တုန္လႈပ္မႈမရွိပဲ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနတတ္ျခင္းဟာ စိတ္က်န္းမာေရးပါပဲ။ စိတ္က်န္းမာေရး ခ်ဳိ႕ယြင္းသူေတြရဲ႕ အဓိကအားနည္းခ်က္ကေတာ့၊ အရာရာကို နားလည္မႈ ခြင့္လႊတ္မႈေခါင္းပါးျခင္းပဲ။ ေကာင္းတဲ့အေျခအေနနဲ႕ပဲေတြ႔ေတြ႔၊ ဆိုးတဲ့အေျခအေနနဲ႔ပဲေတြ႔ေတြ႕၊ ေကာင္းတဲ့အခ်က္ကို မရရေအာင္ရွာၾကံေတြးၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားတတ္တာကိုစိတ္ထားတတ္တယ္လို႕ေခၚတယ္။ စိတ္မထားတတ္ရင္ စိတ္ခ်မ္းသာစရာနဲ႕ ေတြ႔ေနတာေတာင္မွ စိတ္ဆင္းရဲေနတတ္ပါတယ္။ သူတစ္ပါးေကာင္းတာ မေကာင္းတာကို ေ၀ဖန္ေနရမယ့္ အခ်ိန္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္ေကာင္းေအာင္ပဲ ေနရမယ့္အခ်ိန္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ေသဖို႔ရာ တျဖည္းျဖည္းနီးလာၿပီေလ။ ေကာင္းမႈကုသိုလ္အလုပ္ဆိုတာ လုပ္ခ်င္စိတ္ထက္ထက္သန္သန္ရွိတုန္း ျမန္ျမန္သြက္သြက္ ထလုပ္လိုက္မွ ထေျမာက္ေအာင္ျမင္တတ္ပါတယ္။ အေၾကာင္းတစ္ခုခုျပၿပီး အခ်ိန္ဆြဲမယ္ဆိုရင္ မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ပဲ လြဲေခ်ာ္သြားတတ္ပါတယ္။ စိတ္ညစ္တယ္ စိတ္ဓာတ္က်တယ္ဆိုတာ တစ္ကယ္ေတာ့ ေလာကသဘာ၀ကို မသိလို႔သာျဖစ္တယ္။ ေလာကမွာ ဘယ္အရာမွ ၾကာရွည္တည္တံ့တယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ရႈံးလို႔စိတ္ဓာတ္က်ေနတာ၊ ႏိုင္လို႔ေသြးနားထင္ေရာက္ေနတာ၊ အားလံုးဟာေလာကဓမၼတာကိုသေဘာမေပါက္လို႔ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘယ္အရာမဆို ေရပြက္ပမာပါပဲ။ ႏိုင္ျခင္းနဲ႔ရႈံးျခင္း၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔စိတ္ညစ္ျခင္း၊ ေထာင္လႊားျခင္းနဲ႔နိမ့္က်ျခင္း၊ ရွင္ျခင္းနဲ႕ေသျခင္းဆိုတာေတြရဲ႕ၾကားမွာ ျခားထားတဲ့စည္းေၾကာင္းက ပါးပါးေသးေသးမွ်င္မွ်င္ေလးျဖစ္တယ္။ တစ္ဖက္ကတစ္ဖက္ကိုရုတ္တရပ္ခ်က္ခ်င္းၾကီး ကူးေျပာင္းေရာက္ရွိသြားႏုိင္ပါတယ္။ ႏုိင္ခ်ိန္မွာ မီးကုန္ယမ္းကုန္ေပ်ာ္ျမဴးၿပီး မာနေထာင္လႊားတာဟာ အသိဥာဏ္နည္းသူမ်ားရဲ႕ လကၡဏာျဖစ္တယ္။ အဲဒီအႏုိင္က ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာခံမွာမို႔လို႔လဲ။ တစ္သက္လံုးႏုိင္တဲ့ေနရာကခ်ည္းေနရမယ္မ်ား ထင္ေနလား။ ရႈံးနိမ့္သူက ရႈံးလို႔ဆိုၿပီး စိတ္ဓာတ္ေတြက်ဆင္းကာ ဘ၀ပ်က္သလို ခံစားေနရတာဟာ လူည့ံ ျဖစ္ေၾကာင္းျပတဲ့ လကၡဏာျဖစ္တယ္။ ရႈံးေပမယ့္ မညံ့ရင္ အႏိုင္ဘက္ကို ကူးေျပာင္းေရာက္ရွိသြားႏုိင္တယ္။ အခြင့္ထူးဆိုတာ ျမင္တတ္ ၾကည့္တတ္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ အခါမလပ္ရွိေနပါတယ္။ ယူတတ္ဖို႔ ယူရဲဖို႔လိုတယ္။ လူညံ့ျဖစ္ေနရင္ေတာ့ တစ္သက္လုံးအရႈံးေခ်ာက္ကမ္းပါးက တက္ဖြယ္မရွိဘူး။ စိတ္ညစ္စရာနဲ႕ ၾကဳံေတြ႕ရင္ တစ္ကိုယ္ေရတိတ္တိတ္ေလး က်ိတ္က်ိတ္မေဆြးပါနဲ႔။ ျဖစ္လာတာဟာ ေကာင္းဖို႔ျဖစ္လာတာပဲလို႔ ႏွလံုးသြင္းပါ။ လူေတြမွာ တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အႏိုင္ယူခ်င္တဲ့စိတ္ျဖစ္တတ္တယ္။ သားသမီးအေပၚ၊ ခင္ပြန္း ဇနီးအေပၚကိုသာမက အလုပ္ခြင္မွာလည္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အႏိုင္ယူခ်င္တဲ့စိတ္ရွိေနရင္ေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာမႈမရွိႏုိင္ပါဘူး။ ႏိုင္တဲ့သူလည္းစိတ္မေအးခ်မ္းဘူး။ရႈံးတဲ့သူလည္း စိတ္မေအးခ်မ္းဘူး။ အႏိုင္အရႈံးမရွိဘဲ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေလးေလးစားစားဆက္ဆံေျပာရတာပိုၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။ အရွင္ဆႏၵာဓိက

Read more »

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ သံေ၀ဂ ဆံုးမစာ•"

12:56 AM

Shwe Hinthar

• ေလာကဇာတ္ခံု ၊ ဤလူ႔ဘံု၌ မ်ိဳးစံုကၾက ၊ မာန္မာနႏွင့္ ငါကရာဇာ ၊ ငါဟာသူေဌး ၊ ငါပေဂးဟု ငါေသြးတက္ၾကြ ၊ လူ႔ဗာလတို႔၊ မ်ားလွျဖာျဖာ၊ အ၀ိဇၨာႏွင့္ ၊ တဏွာဘီလူး ၊ အေမွာင့္ပူး၍ က်ဴးက်ဴးေက်ာ္ေက်ာ္ ၊ ဂုဏ္ကိုေဖၚလွ်က္ ေမာ္ေမာ္ ေမာက္ေမာက္ ၊ ငါတစ္ေယာက္သာ မိုးေအာက္တစ္လႊား ၊ ေရႊကိုယ္လားဟု ထင္မွားမလြဲ ၊ သို႔စဥ္စြဲလည္း ........... ဇာတ္ပြဲျပီးက ၊ ေျပဖံုးခ်ေသာ္ သုဘရာဇာ ၊ ေျမေအာက္မွာပင္ ဘာသာလူမ်ိဳး ၊ ခ်ိန္မထိုးပဲ ပုတ္သိုးခႏၶာ ၊ ျမဳပ္ရရွာသည္ ဘယ္မွာ ငါဟု ရွိအံ့နည္း ......။ ။ (မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး)

Read more »

ရွင္ဆႏၵာဓိက (ေရႊပါရမီေတာရ

12:54 AM

Shwe Hinthar

တစ္ဖက္သားကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ခ်စ္ခင္တက္ရင္ ကိုယ္႔ကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ခ်င္ခင္မယ္႔သူ ေပၚလာမွာပါ။ တစ္ဖက္သားကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ၾကင္နာတက္ရင္ ကိုယ္႔ကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ၾကင္နာမယ္႔သူ ေရာက္လာမွာပါ။ တစ္ဖက္သားကို ေထြးေထြးပိုက္ပိုက္ ယုယတက္ရင္ ကိုယ္႔ကို ေထြးေထြးပိုက္ပိုက္ ယုယမယ္႔သူ ရွိလာမွာပါ။ တူေသာ အက်ိဳးေပးတက္တဲ႔ ကံတရားကို ဘယ္သူကမ်ား ဟန္႔ထားႏိုင္တာမွတ္လို႔...၊ ရွင္ဆႏၵာဓိက (ေရႊပါရမီေတာရ )

Read more »

Friday, April 20, 2012

ေဆး ၁

8:55 PM

Shwe Hinthar

အျပင္ကအလွ
မည္မွ်ပင္ ခ်ယ္သေစ
အတြင္းက ပုပ္ညွီ
မသတီစရာ ယုိစီး
ခႏၶာႀကီး သည္ပုပ္ေကာင္
သုဘေယာင္ ဖန္ဆင္း
အ၀ိဇၹာညွင္းဆဲေတာ့
တဏွာလဲ မေနသာ
ေဖြရွာကာ သည္ကုိယ္ႀကီး လွေယာင္ဖန္တီး။ ။

Read more »

ဘာ့ေၾကာင့္လဲ

8:52 PM

Shwe Hinthar

သူမ်ားအသက္ သတ္သည့္တြက္ အသက္ကိုယ့္မွာတို။
မသတ္ေရွင္ရွား ထုိသူမ်ား ရွည္လ်ားအသက္ကို။
ႏွိပ္စက္ကလူ ညွဥ္းဆဲသူ ေျပာထူေရာဂါဆုိ။
သနားစိတ္သြင္း မႏိွမ္ႏွင္း ကင္းရွင္းေရာဂါကို။
ထန္ျပင္းေဒါသ ၾကီးတတ္က အလွပ်က္မည္ဆုိ။
ေဒါသကင္းစင္ ေမတၱာယွဥ္ ၾကည္လင္လွသကို။
မနာလိုျပန္ ဣႆာထန္ ျခံရံကင္းမည္ဆို။
ဣႆာမထား ၀မ္းေျမာက္ျငား ေပါမ်ားေႃခြရံကို။
မလွဴမဒါန္း မေပးကမ္း ေျခာက္ခမ္းဥစၥာဆို။
စြန္႔ၾကဲေလ့တုံ ျပဳပါကုန္ ကုံလုံၾကြယ္၀လုိ။
မာန္မာနၾကြယ္ ထုိသူ၀ယ္ မ်ဳိးႏြယ္ည့ံမည္ဆုိ။
ထုိက္သူ႐ိုက်ဳိး မာန္ကိုခ်ိဳး အမ်ဳိးျမတ္သကုိ။
သိဖြယ္ဟူသမွ် မေမးက ဖ်င္းအ ပညာဆုိ။
ၾကားမ်င္မ်ားေအာင္ ေမးေလ့ေဆာင္ ခုေနာင္တတ္သိလို။ (စူဠကမၼ၀ိဘဂၤသုတ္ေတာ္လာအခ်က္မ်ားကို ဆရာေတာ္ႀကီးအရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ လကၤာေရးသည္။)

Read more »

မာနႀကီးက နိမ့္က်ရ မာနစင္လွ်င္ နိဗၺာန္ျမင္

8:50 PM

Shwe Hinthar

ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္မွာ ပုဏၰာေထရီမဆုိတာ ရွိခဲ့တယ္။ သူမရဲ႕ အေၾကာင္းကို ေလ့လာၾကည့္မိတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူမဟာ ဘ၀ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာမွာ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း ပါရမီကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြကို ဆည္းပူးအားထုတ္ခဲ့သူပါ။ ဒီဘဒၵကမၻာမွ ျပန္လည္ေရတြက္လွ်င္ လြန္ခဲ့ေသာ ၉၁-ကမၻာအထက္မွာ ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ ၀ိပႆီဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္မွာ အမ်ဳိးေကာင္းတဲ့ အိမ္မွာ ေမြးဖြားခဲ့တယ္။ အမ်ဳိးေကာင္းေတာ့ အသိလည္းေကာင္းတာေပါ့၊ ပါရမီကုသိုလ္ေၾကာင့္လည္း အမ်ဳိးေကာင္းအိမ္မွာ ေမြးဖြားလာရတာပါ။ အေၾကာင္းညီညြတ္ေတာ့ သံေ၀ဂေတြျဖစ္ၿပီး ဘိကၡဳနီေတြအထံမွာ တရားနာတယ္၊ သဒၶါတရားေတြျဖစ္ေပၚလာတယ္၊ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ဘိကၡဳနီ၀တ္တယ္၊ သီလစင္ၾကယ္ေအာင္ ထိန္းတယ္၊ ပိဋကသုံးပုံကို သင္ယူေလ့လာေတာ့ သုတမ်ားလာတာေပါ့၊ ရထားတဲ့ တရားစာေပေတြလဲ မ်ားလာေတာ့ တရားေဟာ ဓမၼကထိကလည္း ျဖစ္လာတယ္။ ဒီလုိမ်ဳိးနဲ႕ သိခီ -ေ၀ႆဘူ-ကကုသန္-ေကာဏာဂုံ-ကႆပဘုရားရွင္ေတြရဲ႕ သာသနာေတာ္မွာ ဘိကၡဳနီျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒီလိုဆုိေတာ့ မာနႀကီးစရာေတြျဖစ္ေနၿပီေလ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ဘဲ ကိေလသာေတြကို မပယ္သတ္ႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ေတာ္ေသးတာက မာနဓာတ္ခံရွိေနေပမယ့္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ အထင္ေသးတဲ့ စကားေတြနဲ႕ မခ်ဳိးႏွိမ္ခဲ့တာပဲ၊ မဆဲဆုိခဲ့တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ မာနနဲ႕ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ကံေတြေၾကာင့္ ယခုဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္၀ယ္ အနာထပိဏ္သူေဌးအိမ္မွာ ေမြးေမြးခ်င္း အိမ္ကၽြန္မျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ မာနနဲ႕ မည္သည့္ကံေတြကိုမွ မလုပ္မိဖို႔ အေရးႀကီးေလစြ။
``ဗာဟုသေစၥန ေတနာဟံ၊ ေပသလာ အဘိမညိသံ=တပည့္ေတာ္မဟာ သုတမ်ားစြာရွိတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ (စာတတ္ေသာေၾကာင့္) သီလခ်စ္ခင္ ေထရ္အရွင္မတုိ႔ကို အထင္ေသးခဲ့မိပါတယ္`` ဒီစကားကေတာ့ သူမကိုယ္တုိင္ ေျပာၾကားခဲ့တာပါ။ ``မာေနန နီစကုလဇာ၊ န ဟိ ကမၼံ ၀ိနႆတိ= မာနေၾကာင့္ နိမ့္က်တဲ့ အမ်ဳိးမွာ ျဖစ္ရပါတယ္၊ မွန္၏၊ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ကံဟာ ေပ်ာက္ပ်က္႐ိုး မရွိပါ`` ဒီစကားကလည္း သူမကိုယ္တုိင္ မွတ္ခ်က္ေပးခဲ့တာပါ။
ကၽြန္ေတြရဲ႕ ထုံးစံအတိုင္း ေနပူမေရွာင္ မိုး႐ြာမေရွာင္ ေအးေအး ပူပူ သခင္ေတြရဲ႕ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းမႈကို မခံရေလေအာင္ အလုပ္လုပ္ၾကရတယ္။ ပုဏၰာကၽြန္မေလးဟာလည္း အလြန္ေအးတဲ့ ေဆာင္းရာသီမွာ ေရခပ္ဆင္းရတယ္၊ တစ္ေန႔ ေရခပ္ဆင္းေတာ့ ဒီေလာက္ေအးေနတဲ့ အထဲ အေစာၾကီး ေရခ်ိဳးေနတဲ့ ပုဏၰားကို ေတြ႔လုိက္တယ္။ ဒီပုဏၰားက ေရထဲငုပ္ မႏၱာန္ေတြ႐ြတ္ လုပ္ၿပီး ျပန္တက္လာေတာ့ တကိုယ္လုံးခိုက္ခုိက္တုန္ေနၿပီ၊ ေအာက္ေမး႐ိုးက အထက္ေမး႐ိုးကို စည္းခ်က္ညီေအာင္ တီးေနၿပီ။ ဒီလုိလုပ္တာ မေကာင္းမႈေတြ စင္ၾကယ္မယ္လုိ႔ ယူဆတဲ့ မိစၦာအယူေၾကာင့္ေပါ့။ ကၽြန္မေလးက အနာထပိဏ္သူေဌးအိမ္က ကၽြန္မဆုိေတာ့ အဆင့္က မနိမ့္ပါးပါဘူး၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြကို နာယူမွာ အမွန္ပါ၊ ဒီေတာ့ ဒီလုိလုပ္တာ မွားယြင္းတဲ့ အယူေၾကာင့္ဆုိတာ သူမ သိတာေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ပဲ သနားစိတ္၀င္ၿပီး ပုဏၰားကို အဲဒီမွားယြင္းတဲ့ အယူကို စြန္႔လႊတ္ေစျခင္လုိ႔ စကားစေျပာလုိက္တယ္။
``အိုပုဏၰား….. အသင္ဟာ အဘယ္ကို ေၾကာက္လန္႔၍ ညေန မနက္အခါမျပတ္ ေရသို႔ သက္ဆင္းရသနည္း၊ သက္ဆင္းၿပီးေနာက္ တုန္လႈပ္ေနေသာ ကိုယ္တုိ႔ျဖင့္ အလြန္ေအးေသာ သည္းခံႏိုင္ခဲေသာ ဒုကၡကို ခံစားေနဘိသနည္း?``
``ရွင္မ ပုဏၰာ….. ျပဳလုပ္မိေသာ မေကာင္းမႈကို တားျမစ္ႏိုင္တဲ့ ေကာင္းမႈဆုိတာ ဤသို႔ ေရသို႔ သက္ဆင္း၍ ေရခ်ဳိးျခင္းပဲ၊ ဤေကာင္းမႈကို ျပဳလုပ္ေနေသာ ငါ့ကို သိလ်က္ သင္သည္ ေမးဘိ၏။``
``ႀကီးသူျဖစ္ေစ ငယ္သူျဖစ္ေစ လူလတ္ျဖစ္ေစ သူတစ္ပါးကို ညွင္းဆဲျခင္းစေသာ မေကာင္းမႈကို ေမြ႕ေလ်ာ္ေပ်ာ္ပိုက္စြာ အကယ္၍ ျပဳမိအ့ံ၊ ေရသို႔ သက္ဆင္း၍ ေရသြန္းျဖန္းျခင္းျဖင့္ ထုိမေကာင္းမႈတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါ၏ ရွင္မပုဏၰာ…..။``
``အိုပုဏၰား…..သင္ကလည္း ကံႏွင့္ ကံ၏ အက်ဳိးတရားကို မသိျမင္၊ ေရသြန္းျဖန္းျခင္းျဖင့္ မေကာင္းမႈမွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္၏-လုိ႔ သင့္အား ေျပာသူကလည္း ကံႏွင့္ ကံ၏ အက်ဳိးတရားကို မသိျမင္၊ (မသိသူက မတတ္သူအား ေျပာေဟာသည္-ေပါ့) ထုိစကားကို မယုံၾကည္ထုိက္၊ အသင့္ယုတၱိလည္း မရွိပါ။``
``အကယ္၍ ေရသြန္းျဖန္းျခင္းျဖင့္ မေကာင္းမႈမွ လြတ္ေျမာက္သည္ ျဖစ္အ့ံ၊ ဖား လိပ္ နဂါး မိေက်ာင္းစေသာ ေရေနသတၱ၀ါအားလုံးတုိ႔သည္ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ကုန္လတၱံ႕။``
``သုိးသတ္သမား ၀က္ထုိးသမား တံငါသည္ သားမုဆိုး သူခိုး သူခိုးသတ္သမား-စေသာ မေကာင္းမႈကို ျပဳေသာ သူတုိ႔သည္လည္း ေရသြန္းျဖန္းျခင္းျဖင့္ မေကာင္းမႈမွ လြတ္ကုန္လတၱံ႕။``
``အကယ္၍ ဤျမစ္တုိ႔သည္ သက္ဆင္း၍ ေရခ်ိဳးျခင္းေၾကာင့္ ျပဳမိေသာ မေကာင္းမႈတုိ႔ကို ေမွ်ာပစ္ႏိုင္ကုန္အ့ံ၊ ေကာင္းမႈတုိ႔ကိုလည္း ေမွ်ာပစ္ႏိုင္ကုန္ရာ၏၊ ထုိသို႔ ျဖစ္ေသာ္ သင္ပုဏၰားသည္ ေကာင္းမႈမွ အပျဖစ္သူ ျဖစ္သြားရာ၏။``
``ေရသို႔ သက္ဆင္း၍ ေရခ်ဳိးသူသည္ ေကာင္းမႈကို မေမွ်ာႏိုင္သလုိ မေကာင္းမႈကိုလည္း မေမွ်ာႏိုင္ပါ၊ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း၊ ေရခ်ဳိးျခင္းသည္ မေကာင္းမႈျဖစ္ေၾကာင္းတုိ႔၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ မျဖစ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္တည္း။``
``တစ္ခုက တစ္ခုကို ဖ်က္ဆီးႏိုင္မွသာ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ႏိုင္ပါ၏၊ အလင္းက အေမွာင္၏ ဆန္႔က်င္ဘက္၊ ပညာက မသိနားမလည္မႈ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္သလိုပါဘဲ။ သို႔ေသာ္လည္း ေရခ်ဳိးျခင္းက မေကာင္းမႈ႔၏ ဆန္႔က်င္ဘက္မျဖစ္ႏိုင္ပါ။``
``ပုဏၰား…..အကယ္၍ သင္သည္ မေကာင္းမႈကို ေၾကာက္သည္ျဖစ္အံ့၊ ထုိမေကာင္းမႈကိုပင္ မျပဳလုပ္ပါလင့္၊ ဤကဲ့သို႔ ေအးေသာ အခါ၌ ေရသို႔ သက္ဆင္းျခင္းသည္ မိမိကိုယ္ကို သက္သက္ ႏွိပ္စက္ျခင္းမွ်သာတည္း၊ သင္၏ အေရျပားကို အေအးသည္ မႏိွပ္စက္ပါေစလင့္။``
``ရွင္မပုဏၰာ…..သင္ဟာ မေကာင္းေသာ လမ္းေၾကာင္းကို သြားေနတဲ့ ငါ့ကို မွန္ကန္ျဖဴစင္တဲ့ လမ္းသို႔ ေဆာင္ပို႔ဘိ၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ သင့္အား ႏွစ္သက္ပါသည္၊ ဤအ၀တ္ကို သင့္အား ဆရာအား ပူေဇာ္ေသာအားျဖင့္ ေပးပါ၏၊ ထုိအ၀တ္ကို ခံယူပါဘိေလာ့။``
အဲဒီလုိ ပုဏၰားက ေျပာေတာ့ ပုဏၰားကို သရဏဂုံသီလေတြမွာ တည္ေစျခင္လုိ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္``သင့္ရဲ႕ အ၀တ္သည္ သင့္အားသာ ျဖစ္ပါေစေတာ့၊ ငါကား အ၀တ္ကို အလုိမရွိပါ၊ အကယ္၍ အသင္ပုဏၰားသည္ အပါယ္ဆင္းရဲႏွင့္ သုဂတိဘုံ၌ေသာ္မွလည္း ဆင္းရဲမ်ဳိးစုံမွ ေၾကာက္သည္ ျဖစ္အံ့၊ မခ်စ္ႏွစ္သက္သည္ ျဖစ္အံ့၊ ထင္ရွားရာ၌ျဖစ္ေစ ကြယ္ရာ၌ျဖစ္ေစ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကို မျပဳလုပ္ပါလင့္။``
``အကယ္၍ မေကာင္းမႈကို ေနာင္အခါ၌ ျပဳအ့ံ၊ ယခုအခါေသာ္လည္း ျပဳအံ့၊ ဘယ္ေနရာေျပးေျပး သင့္အား ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ျခင္း မရွိႏိုင္ပါ၊ ဂတိကာလ-စေသာ အေၾကာင္းတုိ႔ ညီညြတ္ေသာ္ အက်ဳိးေပးမွာ ဧကန္ပင္ ျဖစ္ပါ၏။``
``အကယ္၍ ဆင္းရဲမ်ဳိးစုံကို ေၾကာက္သည္ ျဖစ္အံ့၊ မခ်စ္ႏွစ္သက္သည္ ျဖစ္အံ့၊ ရတနာျမတ္သုံးပါးကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါေလာ့၊ သီလတုိ႔ကိုလည္း ေဆာက္တည္ျဖည့္က်င့္ပါေလာ့၊ ထုိသရဏဂုံဆည္းကပ္မႈႏွင့္ သီလေဆာက္တည္ျဖည့္က်င့္ျခင္းသည္ သင္၏ အစီးအပြားျဖစ္ပါလတံ့။``
အဲဒီလုိ ေျပာေတာ့ ပုဏၰားက ၀န္ခံျပီး ရတနာျမတ္သုံးပါးကို ကိုးကြယ္ပါတယ္၊ သီလတုိ႔ကိုလည္း ေဆာက္တည္ျဖည့္က်င့္ပါတယ္၊ ေနာက္ေသာ အခါမွာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အထံေတာ္မွာ တရားနာရေတာ့ သဒၶါတရားမ်ား တုိးတက္လာၿပီး ရဟန္း၀တ္ တရားအားထုတ္ပါတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ရဟႏၱာအျဖစ္နဲ႔ ဘ၀ဇာတ္သိမ္းသြားပါတယ္။
တကယ္လုိ႔မ်ား ``ငါက ျမင့္ျမတ္တဲ့ ဇာတ္ရွိသူ၊ သူမက ကၽြန္၊ သူနဲ႕ စကားေျပာစရာလုိလို႔လား၊ သူေျပာတဲ့ အတိုင္း ငါ လုပ္စရာလုိလို႔လား၊ မတန္မရာစကားေတြ ေျပာတယ္၊ ဖိနပ္ၾကားက နတ္စကားထြက္တယ္``ဆုိၿပီး မာနခံေနယင္ ရဟႏၱာျဖစ္ႏိုင္ဖို႔ ေနေနသာသာ သရဏဂုံေတာင္ တည္မွာ မဟုတ္၊ အယူမွားကိုလည္း စြန္႔မွာ မဟုတ္ေတာ့ ဘ၀ဒုကၡေတြကို ဆက္လက္ခံစားေနရအုံးမွာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ မာနမထားရပါဘူး။ မွန္ကန္ၿပီး အက်ဳိးရွိတဲ့ စကားကို နာယူသင့္တာေပါ့၊ နာယူၿပီးယင္လည္း လိုက္ျပဳက်င့္သင့္တာေပါ့။
ငါတုိ႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြဟာ ``သာကီမ်ဳိးေဟ့ ဒို႔ဗမာ``နဲ႕ မာန္ေထာင္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ႀကီး (တကယ့္ကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ႀကီးတဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ႏွိမ္တာ မဟုတ္ပါ။) ပညာဖလွယ္ရေကာင္းမွန္းမသိ၊ လုပ္ႏိုင္တာ တစ္ခုတစ္ေလေလာက္နဲ႔ ဟုတ္လွၿပီလုိ႔ ေအာက္ေမ့လုိ႔ ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူေတြက အစ ယခုေတာ့ ``သာကီမ်ဳိးေဟ့ ဒို႔ခ်ာခ်ာ``ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒါ့ေၾကာင့္ မာနမထား သူတစ္ပါးကိုလည္း အထင္ႀကီးတဲ့ စိတ္မ်ဳိးမထားဘဲ ပညာခ်င္းဖလွယ္၊ တစ္ဦးနဲ႕ တစ္ဦး အျပန္အလွန္ေလးစား မနာလို၀န္တုိမႈေတြကို မထားၾကယင္ သိပ္ေကာင္းမွာဘဲလို႔ ဆႏၵျပဳမိေၾကာင္းပါ။

Read more »

8:47 PM

Shwe Hinthar

အဝိဇၨာယ နိဝုေတာ ေလာေကာ။
ေဝဝိစၧာ ပမာဒါ နပၸကာသတိ။
ဇပၸါဘိေလပနံ ျဗဴမိ။
ဒုကၡမႆ မဟဗ႓ယံ။

၁။မသိနားမလည္မႈအ၀ိဇၨာသည္ သတၱေလာကကို ဖုံးအုပ္ထားသည္။
၂။မစၦရိယႏွင့္ ပမာဒတရားေၾကာင့္ သတၱေလာကသည္ ဂုဏ္ေရာင္ျဖင့္ မထင္ရွား။
၃။တဏွာသည္ ၿငိကပ္လိမ္းက်ံေၾကာင္းတရားတည္း။
၄။သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡသည္ သတၱေလာက၏ ေဘးႀကီးတည္း။(သုတၱနိပါတ္ပါဠိေတာ္)

Read more »

အေကာက္သုံးမ်ဳိး

8:42 PM

Shwe Hinthar

၁။မေကာင္းမႈကို ျပဳၿပီးပါလ်က္ ``ငါ မေကာင္းမႈကို မျပဳပါ``ဟု ေျပာဆုိသူသည္ ႏြားက်င္ငယ္ေကာက္ကဲ့သို႔ အလုံးစုံေကာက္သူတည္း။

၂။မေကာင္းမႈကို ျပဳလ်က္ပင္ ``ငါ မေကာင္းမႈကို ေၾကာက္လွပါ၏``ဟု ေျပာဆုိသူသည္ အေကာက္မ်ားေသာေၾကာင့္ လေရးေကာက္ကဲ့သို႔ ေကာက္သူတည္း။

၃။မေကာင္းမႈကို ျပဳလ်က္ပင္ ``ဘယ္သူက မေကာင္းမႈကို မေၾကာက္ဘဲ ရွိအံ့နည္း``ဟု ေျပာသူသည္ နည္းနည္းသာ ေကာက္ေသာေၾကာင့္ ထြန္သြားေကာက္ကဲ့သုိ႔ ေကာက္သူတည္း။

Read more »

နိဗၺာန္

8:40 PM

Shwe Hinthar

ဇရာမရဏႆ ပါရံ ၀ုစၥတိ အမတံ နိဗၺာနံ။ ေယာ ေသာ သဗၺသခၤါရသမေထာ သဗၺဴပဓိပၸဋိနိႆေဂၢါ တဏွကၡေယာ ၀ိရာေဂါ နိေရာေဓာ နိဗၺာနံ။(စူဠနိေဒၵသပါဠိေတာ္၊ ႏွာ၊ ၁၉၆)
အိုျခင္းေသျခင္းဆိုတာ ဒီဘက္ကမ္း၊ မအိုမေသျခင္းဆုိတာ ဟိုဘက္ကမ္း၊ ဟုိဘက္ကမ္းဆုိတာ နိဗၺာန္၊ နိဗၺာန္ဆိုတာ သခၤါရအားလုံးျငိမ္းသြားတာ၊ ဥပဓိအားလုံးကို စြန္႔လိုက္တာ၊ တဏွာကုန္သြားတာ၊ တဏွာ ကင္းသြားတာ၊ တဏွာခ်ဳပ္သြားတာ၊ တဏွာ ထြက္သြားတာ။

Read more »